Persoonlijk kan ik hier niet veel mee. Ik vind het geen probleem om op de ouderwetse manier naar websites toe te gaan, dit ben ik gewend en vind ik even gemakkelijk. Ik heb inmiddels windows 7 op m'n laptop en daar werk je ipv Internet Explorer met Google Chrome. Deze maakt automatisch bladwijzers aan van de websites die je bezoekt zodat deze de volgende keer automatisch op jouw startpagina staan.
Dus ding 4 en 5 vind ik niet echt interessant. Ben erg benieuwd naar de volgende dingen.
zaterdag 25 september 2010
Kikker
Zoals iedereen inmiddels weet ben ik onlangs moeder geworden van Melle. Een leuke bijkomstigheid hiervan is dat je wordt overladen met kado's. Zo ook van lieve collega Annelies. Omdat ik de babykamer en het geboortekaartje in de stijl van Kikker (van Max Veldthuys) heb gemaakt had zij bedacht om hiervoor een toepasselijk kadootje te maken. Ze haalde haar jaren '70 -naaidoos (dit zijn haar eigen woorden) van zolder en begon, á-creatief als ze is, fanatiek te haken. Alhoewel, á creatief is ze absoluut niet. Ze kan als de beste prachtige affiches maken, fotograferen en houdt de website van de bieb heel professioneel bij.
Maar goed, ik wijk af.
Met een patroon van internet haakte zij een prachtig klein kikkertje, met rood-wit gestreept broekje en wel.
Het resultaat zie je hieronder:
Kikker in z'n goeie tijd
(Gelukkig hebben we de foto nog......)
Het kikkertje werd gelijk als favoriet knuffeltje bij Melle in de wieg gelegd. Zelfs toen Melle 2 nachtjes in het ziekenhuis is opgenomen ging Kikker natuurlijk mee.
Helaas is het kikkertje geen lang leven beschoren, tenminste niet in volle glorie. Want op een zekere middag kwam ik in de woonkamer en lag de vloer bezaaid met kleine schuimachtige vlokjes. Het leek wel op matrasvulling of iets uit een pantoffel. Na een paar minuten ontdekte ik waar het vandaan kwam. Het leek wel een crime-scene..... Kikkertje lag volledig onthoofd en uitgerafeld in de hondenmand. Begrijp me goed, het is onmogelijk dat de hond hem uit de wagen heeft geplukt, daar is de viervoeter echt te klein voor. Dus het zal wel met met het openslaan van de dekentjes op de grond gevallen zijn.
De dader: Beike genaamd (eigenlijk Bo, maar daar luistert 'ie niet naar), 2 jaar oud en soms wat ondeugend.
Hij heeft 3 uren verplicht-in-de-mand-straf gehad. Ik was zo boos! Vooral omdat Annelies er veel werk van heeft gehad en ik em zo schattig vond. Gelukkig had Melle's beppe, mijn moeder, ook nog ergens een jaren'70 naaidoos. Zij heeft het kikkertje gerepareerd voor zover dat kon. Haken is niet haar sterke punt zeg maar....
Zoek de verschillen
Het kikkertje is nu ietwat gehandicapt; het hoofd is wat plat, z'n ogen zijn veranderd in 2 kruisjes en er zit wat kleurverschil in z'n hals. Maar hij is er nog!! En hij ligt weer als vanouds in Melle's favoriete plekje, de wieg.
Lieve Annelies, ik wist niet hoe ik je over deze moordpartij moest vertellen dus bij deze dan maar via een blog. Het spijt me, ik spreek mede namens Beike (bijgenaamd The Frog-terror) die helaas alleen maar kan blaffen.
Maar goed, ik wijk af.
Met een patroon van internet haakte zij een prachtig klein kikkertje, met rood-wit gestreept broekje en wel.
Het resultaat zie je hieronder:
(Gelukkig hebben we de foto nog......)
Het kikkertje werd gelijk als favoriet knuffeltje bij Melle in de wieg gelegd. Zelfs toen Melle 2 nachtjes in het ziekenhuis is opgenomen ging Kikker natuurlijk mee.
Helaas is het kikkertje geen lang leven beschoren, tenminste niet in volle glorie. Want op een zekere middag kwam ik in de woonkamer en lag de vloer bezaaid met kleine schuimachtige vlokjes. Het leek wel op matrasvulling of iets uit een pantoffel. Na een paar minuten ontdekte ik waar het vandaan kwam. Het leek wel een crime-scene..... Kikkertje lag volledig onthoofd en uitgerafeld in de hondenmand. Begrijp me goed, het is onmogelijk dat de hond hem uit de wagen heeft geplukt, daar is de viervoeter echt te klein voor. Dus het zal wel met met het openslaan van de dekentjes op de grond gevallen zijn.
Hij heeft 3 uren verplicht-in-de-mand-straf gehad. Ik was zo boos! Vooral omdat Annelies er veel werk van heeft gehad en ik em zo schattig vond. Gelukkig had Melle's beppe, mijn moeder, ook nog ergens een jaren'70 naaidoos. Zij heeft het kikkertje gerepareerd voor zover dat kon. Haken is niet haar sterke punt zeg maar....
Het kikkertje is nu ietwat gehandicapt; het hoofd is wat plat, z'n ogen zijn veranderd in 2 kruisjes en er zit wat kleurverschil in z'n hals. Maar hij is er nog!! En hij ligt weer als vanouds in Melle's favoriete plekje, de wieg.
Lieve Annelies, ik wist niet hoe ik je over deze moordpartij moest vertellen dus bij deze dan maar via een blog. Het spijt me, ik spreek mede namens Beike (bijgenaamd The Frog-terror) die helaas alleen maar kan blaffen.
vrijdag 24 september 2010
# 1 2 en 3
Ding 1 2 en 3 gingen me gemakkelijk af. Aangezien ik niet bij de kick-off was, en ik de toegestuurde papieren niet goed doorgelezen heb meende ik dat ik er verder niks van snapte. Ik had al wel een blog geschreven maar die had niks met de cursus te maken. Gelukkig met behulp van lieve collega Wiesje weet ik nu wat ik verder moet doen. Aan de slag dus!!
donderdag 16 september 2010
Melle
Tsja, waar zou ik nu anders over moeten bloggen dan over onze kersverse zoon Melle? Heb eigenlijk altijd een hekel gehad aan mensen die nergens anders meer, dan hun kinderen, over konden praten. Ik probeer de hele tijd om niet in diezelfde valkuil te vallen. Maar helaas betrap ik mezelf er toch vaak op. Wat wil je ook na zo'n heftige gebeurtenis als een bevalling, en je bent ineens vanaf de eerste minuut moeder! Fantastisch!! Wie had dat ooit gedacht? .....
Nu zit ik natuurlijk ook nog midden in de kraamweken (nog 1 weekje dan is het officieel voorbij) en zwangerschapsverlof. Straks in november ga ik weer aan het werk, waar ik overigens heel veel zin in heb, en dan wordt het leven weer een beetje normaal verwacht ik. Feit blijft dat ik ook dan nog steeds moeder ben van het allermooiste jongetje op de aardbol, dus ook dan zal ik menigeen misschien vervelen met vertellen over hem.
Volgens mij is het de bedoeling dat ik in het kader van de 23dingen ga bloggen over mijn bevindingen tijdens het volgen van de cursus. Dus laat ik dat in m'n volgende blog dan gaan doen.. Nu eerst nog weer even een speen in het krijsende mondje van m'n zoon stoppen. Ere aan de persoon die die dingen uitgevonden heeft!!
Nu zit ik natuurlijk ook nog midden in de kraamweken (nog 1 weekje dan is het officieel voorbij) en zwangerschapsverlof. Straks in november ga ik weer aan het werk, waar ik overigens heel veel zin in heb, en dan wordt het leven weer een beetje normaal verwacht ik. Feit blijft dat ik ook dan nog steeds moeder ben van het allermooiste jongetje op de aardbol, dus ook dan zal ik menigeen misschien vervelen met vertellen over hem.
Volgens mij is het de bedoeling dat ik in het kader van de 23dingen ga bloggen over mijn bevindingen tijdens het volgen van de cursus. Dus laat ik dat in m'n volgende blog dan gaan doen.. Nu eerst nog weer even een speen in het krijsende mondje van m'n zoon stoppen. Ere aan de persoon die die dingen uitgevonden heeft!!
Abonneren op:
Reacties (Atom)